Page 10 - HORIA SIMA
P. 10

10                                                                           ΧΟΡΙΑ ΣΙΜΑ





                στερούμενος από ηθικές αναστολές, εάν δεν μπορεί να πείσει, καταστρέφει κι
                επιβάλλει την τρομοκρατία στους κυβερνωμένους του. Αυτός είναι ένας ιδιάζων
                τρόπος για να χειριστείς με μια ασυνήθιστη σκληρότητα μια πολιτική δύναμη με
                σκοπό να προκαλέσεις φόβο και να καταπνίξεις την αντίσταση μιας ολοκλήρου
                κοινωνικής ομάδος στην οποία ο αριθμός των διαφωνούντων είναι η πλειοψηφία.
                Αυτοί οι πολιτικοί άνδρες, «οι εραστές της εξουσίας», νομίζουν ότι μέσω του
                φόβου  και  της  τρομοκρατίας  μπορούν  να  καταφέρουν  να  μετατρέψουν  τη
                νοοτροπία των λαών, ότι μπορούν να υποβιβάσουν την ανθρωπίνη προσωπικότητα
                σε αυστηρά αγελαία επίπεδα.
                  Αλλά πάντοτε ξεγελάσθηκαν. Τη στιγμή κατά την οποία εκλείπουν οι πολιτικές
                συνθήκες που τους ευνοούν, όταν ο άνεμος της εμφύτου δικαιοσύνης αρπάζει το

                μαστίγιο από τα χέρια του τυράννου, οι καταπιεσμένοι λαοί, τα πολιτικό-κοινωνικά
                ρεύματα αναπλάσεως, σπάζουν τις αλυσίδες με τις οποίες τα έχουν περιβάλλει
                και ξεχύνονται οι ευεργετικές ιδέες σε ολόκληρες τις φιλελεύθερες εθνικές κοι-
                νωνίες.
                  Αναφερόμεθα  εδώ  σε  μια  τέτοια  στιγμή  τρομοκρατίας  η  οποία  ασκήθηκε
                επάνω σε μια ολόκληρη πολιτική ομάδα, υπό τα αδιάφορα βλέμματα του κόσμου
                ο  οποίος  δεν  ήθελε  να  γνωρίζει.  Είναι  μια  σκοτεινή  και  επαίσχυντη  ιστορική
                στιγμή  για  τον  άνθρωπο,  εν  γένει,  αλλά  και  τον  Ρουμάνο  πολιτικό  άνθρωπο
                ειδικώτερα. Πρόκειται για ένα μελανό σημείο το οποίο αμαυρώνει τη Βασιλική

                ρουμανική δημοκρατία του Μεσοπολέμου, αυτή τη γαλλικής εμπνεύσεως θυγατέρα
                των δικαιωμάτων και της αξιοπρεπείας του ανθρώπου. Πρόκειται για μια αιματηρή
                καταστολή, άγρια και αδικαιολόγητη, που εξαπολύθηκε μεταξύ των δύο παγκοσμίων
                πολέμων, εναντίον της Λεγεώνος του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, γνωστής περισσότερο
                ως «Λεγεωναρική Κίνηση» ή «Mişcarea Legionară» στα ρουμανικά.
                  Ιδρυθείσα  το  έτος 1927  από  τον Corneliu Zelea Codreanu,  η Λεγεωναρική
                Κίνηση  (Mişcarea Legionară)  στράφηκε  εξ’  αρχής  προς  τον  κοινοβουλευτικό
                πολιτικό αγώνα, ως ένα λαϊκό δημοφιλές κίνημα, χριστιανικό και αντικομμουνιστικό,
                το οποίο έκανε την εμφάνιση του στην πολιτική σκηνή της Ρουμανίας αμέσως
                μετά το τέλος του Α΄ΠΠ. Αυτή έφερε στην πολιτική του Ρουμανικού Βασιλείου
                μερικές ιδέες εμφανώς νέες, υγιείς και ενθουσιώδεις. Κι ήταν νέες όχι μόνον σε

                αντίθεση  με  τα  ήθη  που  χαρακτήριζαν  την  τότε  κυριαρχούσα  και  κυβερνώσα
                τάξη, άσωτη, αργυρώνητη και αδιάφορη έναντι των αξιώσεων του  Έθνους, αλλά
                και διότι εκπροσωπούσαν στην πραγματικότητα κάποιες αυθεντικές αρχές, εμ-
                πνευσμένες από τους φυσικούς νόμους της ζωής. Η Λεγεωναρική Κίνηση στόχευε
                στην ανύψωση του ατόμου και κυρίως του πολιτικού όντος στην κλίμακα κάποιων
                ανθρωπίνων αξιών που είναι διαχρονικές και ισχύουν παντοτινά. Ως εκ τούτου,
                στόχευε στην ενδυνάμωση των ηθικών ενεργειών που ευρίσκονται εν υπνώσει
                μέσα στον άνθρωπο. Με αυτόν τον άνθρωπο, κεκαθαρμένο από τη σκωρία των
   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15