Page 10 - Μύθος και Μυστήριο 2
P. 10

8                                                 Τσοπάνης Κωνσταντίνος





                    μόνες της Βρετανίας δεν ήταν καλύτεροι. Πάμπολλοι μικρόψυχοι
                    βασιλίσκοι κυβερνούσαν τα βασίλεια της νήσου, και οι συνεχείς με-
                    ταξύ τους πόλεμοι κατέστρεφαν ακόμα περισσότερο τη χώρα. Σω-
                    τηρία δεν φαινόταν να υπάρχει από πουθενά. Το όλο σκηνικό
                    θύμιζε την επική σειρά «The Game of Thrones».

                       Και τότε εμφανίζεται ο βασιλιάς Αρθούρος ο οποίος στην πραγ-
                    ματικότητα φαίνεται πως ήταν ένας μικρός Βρετανός μονάρχης,
                    διοικητής του συμμαχικού ιππικού, που οι Ρωμαίοι εγκατέλειψαν
                    στην τύχη του, όταν το τακτικό τους πεζικό αποσύρθηκε από τις
                    πόλεις φρούρια της Βρετανίας στις αρχές του 5ου αιώνα. Δηλαδή

                    ο βασιλιάς Αρθούρος ήταν σχεδόν σύγχρονος του αυτοκράτορα
                    Ιουστινιανού και του βυζαντινού στρατηγού Βελισσαρίου ο οποίος
                    γεννήθηκε την τελευταία χρονιά του καταστροφικού για τους Ρω-
                    μαίους 5ου αιώνα, «του αιώνα του Αρθούρου». Έζησε σε μια εποχή
                    που οι Αγγλοσάξωνες είχαν κατακλύσει τη Νότιο Βρετανία, οι Βη-
                    σιγότθοι την Ισπανία, οι Βάνδαλοι την Αφρική, οι Φράγκοι τη Γαλ-

                    λία και οι Οστρογότθοι την Ιταλία δίνοντας απανωτά πλήγματα
                    στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και διαλύοντας την ολοσχερώς.
                    Αν ο χρονικογράφος του βασιλιά Αρθούρου ήταν ο Προκόπιος ή
                    έστω ο Αγαθίας δεν θα είχαμε μια ιστορία την οποία οι ρομαντικές
                    παραποιήσεις θα την μετέτρεπαν σε μύθο, με δράκους, νεραϊδένια

                    πλοία, μάγους και αλαφροΐσκιωτα ζώα. Όλα αυτά δεν θα παρου-
                    σιάζονταν στην ιστορία του Κελτο-ρωμαίου «πολεμικού ηγέτη»
                    παρά μόνο σαν παρεμπίπτουσα περιγραφή του σύγχρονου βρετα-
                    νικού μύθου. Αντιθέτως θα υπήρχε η καταγραφή μερικών κεφα-
                    λαίων της τελευταίας περιόδου της Ρωμαϊκής ιστορίας, με τον
                    βασιλιά Αρθούρο να αγωνίζεται γενναία προκειμένου να περισώσει
                    κάποια κατάλοιπα του ρωμαϊκού και χριστιανικού πολιτισμού στα

                    δυτικά της χώρας αντιμετωπίζοντας την πίεση των απίστων εισβο-
                    λέων ιππεύοντας κάποιον χοντροκόκαλο βρετανικό κέλητα κι όχι
                    το παραμυθένιο άτι που τον μετέφερε φτερωτά προς τον χρυσούν
                    αιώνα του Χριστιανισμού. Τέλος, με εγκώμια προς το πρόσωπο του
                    θα καταγράφετο η περιφανής του νίκη στο Μπάντον, γύρω στο

                    500, η οποία κατάφερε να επιβάλλει την ειρήνη στη χώρα για τα
                    επόμενα 50 έτη, πραγματικά μακρά περίοδος για τα δεδομένα της
                    εποχής. Όμως το θαυματουργό στοιχείο υπεισήλθε πολύ σύντομα
                    στην ιστορία του βασιλιά Αρθούρου μετατρέποντας τον σε μυθικό
   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15