Page 8 - Μύθος και Μυστήριο 2
P. 8

6                                                 Τσοπάνης Κωνσταντίνος





                    που ακολούθησε την πτώση της Ρωμαϊκής Βρετανίας και η οποία
                    υπήρξε μια περίοδος μεγάλης αναταραχής και διαρκών πολεμικών
                    συγκρούσεων. Οι κάτοικοι της Βρετανίας κάτω από την Pax Romana
                    είχαν απολαύσει σχεδόν τέσσερις αιώνες ειρήνης και ευημερίας ως
                    τμήμα της μεγάλης Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ευεργετούμενοι από

                    την ισχυρή κεντρική κυβέρνηση, την προστασία ενός εκπαιδευμέ-
                    νου και δυνατού στρατού και τις απολαύσεις ενός μέχρι τότε, άγνω-
                    στου για αυτούς, πολιτισμού. Κατά τα τέλη όμως του 4ου αιώνα η
                    δύναμη της Ρώμης, πολιτική και στρατιωτική, άρχισε να εξασθενεί,
                    και το 410 μ.Χ. ο Δυτικός Αυτοκράτωρ Ονόριος βρέθηκε στην δύ-

                    σκολη θέση να αντιμετωπίζει απειλές εκ μέρους των εισβολέων και
                    στην ίδια ακόμα την πρωτεύουσα του, τη Ρώμη. Αναγκασμένος από
                    τις περιστάσεις παραχώρησε στους «ακρίτες» της Αυτοκρατορίας,
                    Βρετανούς, το δικαίωμα να φροντίσουν μόνοι τους την άμυνα τους,
                    υπολογίζοντας σίγουρα πως αυτό ήταν ένα προσωρινό μέτρο. Επη-
                    ρεασμένος από το μακρόβιο παρελθόν της αυτοκρατορίας ίσως και

                    να πίστευε κι ο ίδιος πως κάποια κοντινή άνοιξη θα αποβιβαζόταν
                    ξανά επικεφαλής μερικών χιλιάδων Ρωμαίων λεγεωνάριων στις Βρε-
                    τανικές ακτές για να επιβάλλει και πάλι τη ρωμαϊκή εξουσία. Όμως
                    η Αυτοκρατορία αποτελούσε πια μια ανάμνηση. Παρά τις όποιες
                    ελπίδες του αυτοκράτορα για επαναφορά και εμπέδωση του ρω-

                    μαϊκού νόμου στις βρετανικές κτήσεις εν καιρώ, ιστορικά απεδείχθη
                    πως η Βρετανία δεν θα ανήκε ποτέ πια στη Ρώμη. Με τη σχετικά
                    ξαφνική υποχώρηση της Pax Romana, οι βρετανικές νήσοι έμειναν
                    απροστάτευτες στο έλεος των κάθε λογής εισβολέών ενώ παράλ-
                    ληλα μετετράπησαν και πάλι σε πεδίο δράσης μικρών πολεμικών
                    φυλών υπό την αρχηγία τοπικών ηγεμονίσκων. Ωστόσο το 425
                    ένας ηγεμόνας που λεγόταν Βόρτινγκερ κατόρθωσε να αποκτήσει

                    απόλυτη εξουσία κατανικώντας βάναυσα οποιαδήποτε αντίσταση
                    και χρησιμοποιώντας έναν στρατό από Άγγλο-Σάξωνες μισθοφό-
                    ρους που είχαν για αρχηγούς δυο τυχοδιώκτες στρατιωτικούς της
                    ηπειρωτικής Ευρώπης, τους Χένγκιστ και Χόρσα. Το 455 όμως, οι
                    μισθοφόροι επαναστάτησαν και η αναταραχή απλώθηκε σε όλη τη

                    χώρα και το βασίλειο του Βόρτινγκερ κατέρρευσε. Επιτείνοντας το
                    χάος οι ξένοι μισθοφόροι άρχισαν να επιτίθενται στους Βρετανούς
                    συμμάχους τους με αποτέλεσμα, οι τελευταίοι, ευρισκόμενοι μπρο-
                    στά στον εθνικό κίνδυνο, να ενωθούν κάτω από την σημαία ενός
   3   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13